Harmony Korine'in ilk yönetmenlik denemesi olan Gummo, 1997 yapımı deneysel bir komedi-dram filmidir. Film, Ohio'da hayali Xenia kasabasında, bir kasırganın yıkıntıları arasında yaşam mücadelesi veren bir grup gencin ve sakinin günlük hayatlarına odaklanır. Geleneksel bir olay örgüsü takip etmek yerine, bir dizi gevşek bağlantılı sahne ve karakter portresi sunarak, yoksulluk, sıkıntı ve anlamsızlık duygularını çarpıcı bir şekilde yansıtır.

Oyunculuk performansları çoğunlukla profesyonel olmayan oyuncular tarafından sergilenmiş, bu da filme rahatsız edici bir gerçeklik ve samimiyet katmıştır. Karakterler, terk edilmiş manzaralarda dolaşır, anlamsız konuşmalar yapar ve tuhaf ritüeller gerçekleştirirler. Korine'in yönetmenliği, estetize edilmiş çirkinlik ve rahatsız edici güzellik arasında gidip gelir; görüntü yönetimi, film boyunca kasvetli ve düşük teknolojili bir atmosfer yaratır.

Gummo, izleyiciyi rahatsız etmeyi ve geleneksel film anlatılarını sorgulatmayı amaçlayan bir filmdir. Nihilist temaları ve deneysel yapısı nedeniyle kült statüsü kazanmış, seyircileri bölen ancak unutulmaz bir iz bırakan bir eser olmuştur. Amerikan banliyö hayatının karanlık ve grotesk bir portresini çizen bu filmi izlemek, sinemanın sınırlarını zorlamak isteyenler için önemli bir deneyim sunar.